Πόσες φορές μπορεί να ακούσει κανείς το ρεφρέν από τα ‘Παιδιά κάτω στον κάμπο’ του δάσκαλου χωρίς η καρδιά να πεταρίσει; Το ”Ανοιξε μου’ από τη ‘Μουσική δωματίων’; Τα τραγούδια του Καρυωτάκη της Πλάτωνος; Το ‘Σήμερον μαύρος ουρανός’ από τις ‘Παναγιές του κόσμου’; Πως τα καταφέρνει πάντα έτσι η Σαβίνα ;
Ο καινούριος δίσκος της Λένας Πλάτωνος “ημερολόγια” είναι πολύ καλός, έχει καλή ποίηση και καλές συνθέσεις. Άκουσα ξανά (μετά από τόσα χρόνια) τη φοβερή, δημιουργική και εκφραστική φωνή του Γιάννη Παλαμίδα.
O ενορχηστρωτής, Στέργιος Τσιρλιάγκος, Read the rest of this entry ?
Νέο album, το καλοκαίρι στην Αθήνα, ο μουστακαλής ….
Υπό έντονη συναισθηματική πίεση, τα παρακάτω βοηθούν κάπως την κατάσταση…
Salah Ragab & The Cairo Jazz Band – Egypt Strut (Egyptian Jazz)
Siberian – Paper Birds (With Me)
Flying Lotus – Tea Leaf Dancers (Reset)
Various Production – Chief (Chief)
Devendra Banhart – Sea Horse (Smokey Rolls Down Thunder Canyon)
Do Make Say Think – Herstory Of Glory (You, You’re A History In Rust)
K-Os – The Rain (Atlantis: Hymns For Disco)
Jamie Woon – Wayfaring Stranger (Burial Remix) (Wayfaring Stranger)
Mono In VCF – Escape City Scrapers (Escape City Scrapers)
MGMT – Time To Pretend (Oracular Spectacular)
New Young Pony Club – The Bomb (Fantastic Playroom)
Mad Mike – Hi-Tech Dreams (Hi Tech Dreams)
Mum – Dancing Behind Your Eyelids (Hlaupanotan Session)
Arctic Monkeys – Old Yellow Bricks (Favourite Worst Nightmare)
Junior Boys – In The Morning (So This Is Goodbye)
Dinosaur Jr. – Crumble (Beyond)
The Field – Mobilia (From Here We Go Sublime)
Have A Nice Life – Telephony (Deathconsciousness:The Plow That Broke The Plains)
Δεν γίνεται…
Όταν συναντάς το μεγάλο, το ανεπανάληπτο, είναι τότε που θέλεις να σταματάει ο χρόνος, να μείνεις εκεί για πάντα. Το ξέρεις πως δεν γίνεται, αλλά μεγαλύτερη σημασία πάντοτε έχει τι θέλεις, όχι τι μπορεί να γίνει. Έτσι θα ήθελα να παγώσω τη μεγάλη στιγμή, να ζω για πάντα τα 6:28 λεπτά που άκουσα για πρώτη φορά το Mobilia, ή έστω τα 5:24 του A Paw In My Face, θέλω να λείπω όταν η οικειότητα που θα γεννήσει περιφρόνηση χτυπήσει την πόρτα, θέλω να μη συμβιβαστώ με τον ερχομό εκείνου του “άλλου επιπέδου” της σχέσης αλλά δεν γίνεται και το ξέρω καλά. Ως τότε θα ζω την έκσταση που με παραλύει, ακούγοντας μέρα-νύχτα, μέχρι από εδώ να μην πηγαίνουμε, τουλάχιστον, μαγευτικά.
mp3: Mobilia
Βλέπετε το αρχείο του Plateau για Μαρτίου, 2008.
