Το κορίτσι που γύριζε τις σελίδες ή «το γύρισμα» της βίδας

Δε θυμάμαι πού το διάβασα ότι, παρ’όσα κάνει η βιδωμένη Μελανί- και δεν κάνει και λίγα- κάπου μέσα σου τη δικαιολογείς γιατί η μεσοαστή σολίστα Αριάν της κατέστρεψε τη ζωή με την αναισθησία της στις εξετάσεις της πρώτης. Ε λοιπόν, εμένα εξαρχής μου φαινόταν αχώνευτη η δεσποινίς Μελανί, και κακορίζικη.

Ακούς εκεί να πάει να κλειδώσει το πιάνο επειδή απέτυχε στις εξετάσεις πιάνου και να βάλει στόχο ζωής να καταστρέψει την εξετάστριά της (και τον άντρα της και το παιδί της και τους υπόλοιπους του τρίο της Αριάν) επειδή της απέσπασε την προσοχή και έχασε τον μπούσουλα. Δεν ξέρω τι είχε επενδύσει στο διεστραμμένο κεφαλάκι της, πόσο έφταιγε ότι η γονείς της ήταν μικροαστοί κρεοπώλες κι αν εκείνη την είχε δει κάπως για να ξεφύγει με το πιάνο. Αλλά και μόνο το στήσιμό της από τη σεκάνς ουάν, αντιπαθέστατο μου φάνηκε.

Η ταινία είχε δύο δυνατότατα ατού, έτσι δεν είναι;: την ερμηνεία της Ντεμπορά Φρανσουά και τη μουσική- πώς την είπαμε, κλασική; Ε λοιπόν, αυτή η κλασική μουσική ήταν τρε ζολί, ειδικά εκείνο το τρίο Σοστακόβιτς, έργο 68, 2 ή κάπως έτσι, πολύ ωραία πειραγμένο, καλός ο κύριος Σοστακόβιτς, θα τον έβαζα και στο σπίτι μου. Η μουσική σχεδόν κράταγε στα πόδια της την ταινία, που παρότι συμπαθής μάλλον θα πέρναγε αδιάφορη αν δεν ήταν η πιτσιρίκα με τις ματιές της και τα ανεπαίσθητα μειδιάματά της. Αρκετά χιτσκοκική ατμόσφαιρα και λήψεις, όπως θα μπορούσε να σας αναλύσει κάποιος πιο ειδικός αν στρωνόταν να γράψει κάνα σχετικό post επιτέλους, αλλά υπήρχαν και πολλές ατσαλοσύνες πχ. μπορεί να μου εξηγήσει κανείς σε τι εξυπηρετούσε η σκηνή με τη Μελανί στο δωμάτιο όπου τηλεφωνούσε στη μαμά της; Έστω κι έτσι, δε μετάνιωσα το εκπτωτικό εισιτήριο που πλήρωσα κι αν θέλετε να δείτε ένα χαμηλότονο, ψυχολογικό θριλεράκι με μποκού ντ’ατμοσφέρ, μπορείτε να πάτε και μάλλον δε θα το μετανιώσετε ούτε εσείς.

Advertisements

One Response to Το κορίτσι που γύριζε τις σελίδες ή «το γύρισμα» της βίδας

  1. Ο/Η Sterna hirundo λέει:

    Πραγματικά φοβερό εν τέλει χάσιμο ζωής να την χαραμίζεις όλη με στόχο μια εκδίκηση. Η ερμηνεία της κοπέλας είναι πραγματικά πολύ χιτσκοκική, καθώς βέβαια & η ολόξανθη μορφή της. Βέβαια υπάρχει μια αντιστροφή εδώ. Από όσο θυμάμαι στις περισσότερες ταινίες του Hitchcock, τα θύματα είναι υποψιασμένα για την απειλή, εδώ αντίθετα η ένοχος είναι υπεράνω πάσης υποψίας σε όλη τη διάρκεια της ταινίας.
    Καταπληκτικός ο Σοστακόβιτς, αλλά η ταινία κατα τη γνώμη μου καλή μεν ατμοσφαιρικά, αλλά μπάζει σεναριακά (υπάρχουν άχρειαστες – γιατί δεν τις έκοψε στο μοντάζ? αλλά & αφελείς σκηνές, ειδικά αυτή του τέλους).

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: