ΠΕΡΑΣΑ

Τετάρτη, Μαρτίου 28, 2007 - 1:35 πμ

Εδώ και καιρό που ξεκίνησε αυτό το blog ήθελα να «ανεβάσω» (έτσι δεν το λένε;) ένα ποίημα. Με αφορμή το προηγούμενο θέμα θα ήθελα να μοιραστώ ένα ποίημα της Κικής Δημουλά που μου αρέσει πολύ, για αρχή... Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


θεσσαλονίκη

Τετάρτη, Μαρτίου 28, 2007 - 12:06 πμ

paromitaΤην περασμένη εβδομάδα πήγα στο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ θεσσαλονίκης για λίγες μέρες. Aυτό που μου αρέσει σ’ αυτό το φεστιβάλ είναι ότι μπορείς να δεις ταινίες που – αντίθετα από τον κινηματογράφο που κινείται στο μη – πραγματικό συνήθως – τα ντοκιμαντέρ όταν τα βλέπεις ξέρεις ότι αυτό που βλέπεις, κάπου αυτή τη στιγμή συμβαίνει στ’ αλήθεια. Όσο σοκαριστικό κι αν είναι……. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Yossarian Lives!

Δευτέρα, Μαρτίου 26, 2007 - 9:09 πμ

Το ξεκίνησε ο Joseph Heller το 1953 και δημοσιεύθηκε τελικά το 1961 για να γίνει μεγάλο hit, από αυτά που θεωρούνται underground και καλά, περνούν από γενιά σε γενιά ως κομβικά σημεία της συλλογικής «εναλλακτικής» λογοτεχνικής συνείδησης, παρέα με άλλα της ίδιας συνομοταξίας, τύπου The Confederacy of the Dunces, the Catcher in the Rye, Farenheit 451 κοκ. Το ψιλοξεκίνησα κι εγώ χρόνια πριν αλλά οι πρώτες του σελίδες δε με κέρδισαν, ώσπου ήρθε και ωρίμασε η ώρα για να περάσω μια απολαυστική βδομαδούλα συντροφιά με το Catch 22.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Michael Haneke – Cache

Παρασκευή, Μαρτίου 23, 2007 - 10:07 μμ

cache_2.jpgcache_1.jpg

Γυρνάω πίσω στη περσινή χρονιά για να κάνω μια αναφορά στην ταινία που με «κέρδισε» περισσότερο & θα ήταν κρίμα να την άφηνα ασχολίαστη.
Η ταινία του Haneke με εντυπωσίασε για τρεις λόγους.
Πρώτον γιατί ο σκηνοθέτης καταφέρνει να απεικονίσει με εκπληκτικό τρόπο, που παίρνει σχεδόν τις διαστάσεις μελέτης (είναι κοινωνιολόγος), την κοινωνικοοικονομική διαστρωμάτωση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Παρέα

Πέμπτη, Μαρτίου 22, 2007 - 12:27 μμ

Με τέτοιο καιρό η Chan Marshall και τα blues της, είναι η καλύτερή μου παρέα…


Οι ζωές των άλλων

Τετάρτη, Μαρτίου 21, 2007 - 12:46 πμ

00.gif

Μια τυχαία συνάντηση σε ένα ασανσέρ. Ένας γρήγορος, ‘τυπικός’ διάλογος.

Η εξουσία γκρεμίζεται. Η μοναξιά και η αλλοτρίωση ξεχυλίζουν το μικρό χώρο. Πρέπει κάτι να κάνει. Είναι εκπαιδευμένος να αντιμετωπίζει χωρίς ενδοιασμούς κάθε κίνδυνο, να λυγίζει κάθε αντίπαλο. Αλλά όχι αυτόν. Όχι την αλήθεια.

Και μετά …

Ε, μετά είναι μια άλλη, μια καλύτερη ΖΩΗ.


Orphans: Tom Waits

Σάββατο, Μαρτίου 17, 2007 - 8:16 μμ

69-97486b5ac35496f0cdb0a7efb3bab366.jpg

Αγοράστε, κατεβάστε, δανειστείτε, αντιγράψτε, ίσως βουτήξτε αλλά εν τέλει ακούστε αυτό το δίσκο άμεσα. Κατά προτίμηση νυκτερινές ώρες οδηγόντας μόνος/η σας σε απόσταση μεγαλύτερη των 100 χιλιομέτρων.

Ευχαριστούμε κε Waits.