Yeasayer – All Hour Cymbals

all-hour-cymbals.jpgΤο «All Hour Cymbals» των Yeasayer, είναι γεμάτο πολύ-φωνητικές ψαλμωδίες, ακουστικές αναλαμπές, και ήχους που δημιουργούν μια ελκυστική ατμόσφαιρα, ένας ηχητικός πειραματισμός με gospel χορωδιακά, κλιμακωτά synths, tribal και παραδοσιακά κρουστά, bongos, sitars, ακορντεόν, κιθάρες και άλλα πολλά και πλέκει ένα πολύχρωμο μουσικό καμβά προσφέροντας ένα αναζωογονητικό πολιτιστικό μίγμα. Τόσο λαμπρή και εκτενής είναι η μουσική των Yeasayer που είναι σχεδόν αδύνατο να περιγραφεί χωρίς αναφορά σε μουσικά ταξίδια. Δημιουργούν μια μουσική βιβλιοθήκη με αναφορές σε Beach Boys, The Beta Band, Arcade Fire, Brian Eno & David Byrne, Peter Gabriel, Fleetwood Mac και άλλους και συνδέουν το μέλλον με την παραδοσιακή τελετουργία, δημιουργώντας ένα ασυνήθιστο και μεθυστικό μίγμα.


Το album ανοίγει με το«Sunrise», που χτίζεται αργά με ένα gospel a-cappella χορωδιακό, ένα ρεφρέν που δένει γερά με ανατολικά vibes και ατμοσφαιρικά δεύτερα φωνητικά και συνοδεύεται από τρεμάμενα παλαμάκια, αφρικάνικα κρουστά, μεταλλικά εφέ, κροταλίσματα, σβήνοντας σε ένα χαοτικό πιάνο.
Το «Wait For The Summer» που ακολουθεί είναι παρόμοιο, με έναν χορευτικό ρυθμό διανθισμένο από διάφορα όργανα -εδώ μπαίνουν κουδούνια, ντέφια, sitar, χειροκροτήματα και πάλι, και ένα σχεδόν ξεθωριασμένο φωνητικό ντουέτο, ένα ηπειρωτικό ταξίδι πάνω σε πολύχρωμο χαλί.
Το «2080» είναι το πρώτο single και είναι το highlight του album με κυρίαρχα τα Fleetwood Mac φωνητικά. Είναι ένα τέλειο pop τραγούδι μάλλον το καλύτερο που έχω ακούσει φέτος. Υφαίνει με τρόπο σχεδόν εορταστικό, ένα κυκλικό afro-beat μοτίβο κιθάρων, που κορυφώνεται από μια παιδική χορωδία!, με το χαρακτηριστικό ρεφρέν «Yeah! Yeah!» να ακούγεται σα θρησκευτικό τροπάριο. Ένα εξωτικό κομμάτι που φανερώνει τις Beach Boys επιρροές, με ατμοσφαιρικές κιθάρες που σε μεταφέρουν νοερά στις αφρικανικές πεδιάδες με τις ψαλμωδίες και το κελαριστό του πιάνο.
Πιο κάτω το «Germs» αυξάνει τη παράνοια του δίσκου με μια ηχητική διάθεση κάπου μεταξύ κέλτικων και βαλκανικών τραγουδιών, διανθισμένο με ένα ψυχεδελικό ακορντεόν!
Κάπου στη μέση το «No Need To Worry» στέλνει δυστυχώς το δίσκο και εμάς στη σύγχυση, καθώς βηματίζει σε 70’s prog-rock κατεύθυνση, με βαρετά φωνητικά και ανόητα κιθαριστικά σόλα και μια εντελώς εκτός κλίματος επική διάθεση, μια σαφέστατη παραφωνία στο όλο κλίμα.
Ευτυχώς τα πράγματα επανέρχονται στα υψηλά επίπεδα με το«Forgiveness», του οποίου τα τζαζ-μπλουζ κρουστά του θυμίζουν και λίγο από Macha.
To «Wintertime» που ακολουθεί σε ακινητοποιεί με τη λεπτότητά του πριν οδηγήσει σε ένα άλλο επίπεδο με σκοτεινούς, παραμορφωμένους, ψυχεδελικούς, μελαγχολικούς και απόκρυφους ήχους, ένα ψυχεδελικό ανατολίτικο πανηγύρι, μια εξαιρετική κορύφωση για το δίσκο, ενώ τα «Waves» & «Worms» με τα ατμοσφαιρικά πλήκτρα, θυμίζουν Beta Band.
Το album κλείνει με το «Red Cave» που θυμίζει φωνητικά τον Damon Albarn, με πανέμορφες gospel ψαλμωδίες που οδηγούν σε ένα ευρύτερο ξεφάντωμα.
Το «All Hour Cymbals» είναι ένα καταπληκτικό album, ο αγαπημένος μου για τη χρονιά που περνάει, που φθάνει φαινομενικά από το πουθενά, δίνοντας την εντύπωση πως εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι πολύ special. Ενώ πολλά συγκροτήματα χρειάζονται αρκετό χρόνο για να πουν κάτι μουσικά σημαντικό, το ντεμπούτο των Yeasayer, το προσφέρει με την πρώτη και μάλιστα πλουσιοπάροχα.
Διασχίζει κάθετα τα μουσικά ύφη για να αναπτύξει μια μοναδικότητα που λείπει από σχεδόν ολόκληρη τη σύγχρονη μουσική, με μια ποιότητα σε όλη του σχεδόν τη διάρκεια, που σε αναγκάζει να σκεφτείς εάν έχεις ξανακούσει κάτι τέτοιο.

mp3: Yeasayer – 2080

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: