όλο αυτό που ποτέ < κβ

kbhta321.jpgkbhta3212.jpgkbhta3213.jpg

τωρα παλι στεκομαι εδω και κοιταζω εσενα να φευγεις

αν μπορουσα λεξεις να βρω και να σου κρατησω το χερι

μα κοιταζω αυτον τον καιρο και θαρρω πως παει να βρεξει

πανω απο εναν δρομο ανοιχτο εκει που οι αλλοι εχουν τρεξει

οι καρδιες μας χτυπουν σαν παιδια που οριζουν το τελος

ολα αυτα που ειχες πει τωρα μοιαζουν με ενα ερημο μερος

και σαν χρονος γυρνα ολο αυτο που ποτε δεν τελειωνει

ενα τραινο περνα και στο τελος της γης ξημερωνει

πανω στη γραμμη περπατω

και κοιτω το συρμα να παιζει

νοιωθω πως η αγαπη ειναι εδω

και δεν ειναι παθος μα στεγη

που φυλαειδυο ανθρωπους στο φως

και χωρις αληθεια δεν φευγει

σαν μια μηχανη σ’αγαπω

κι ειδα αυτη τη βιδα που φταιει

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: