Ο Μίτος της Οφέλια

Τρίτη, Απρίλιος 10, 2007 - 9:20 μμ

«Το να υπακούς για να υπακούς είναι για ανθρώπους σαν κι εσάς, λοχαγέ», λέει ο γιατρός πριν ο καριόλης, ο κωλοφασίστας, ο να – μην – τον – πω τού τη χώσει πισώπλατα. «Πρέπει να με υπακούσεις» λέει ο φαύνος στο κορίτσι κι εκείνη, για να σώσει το νεογέννητο θυσιάζει την αθανασία της και έτσι, φυσικά, την κατακτά. Αυτή τη λεπτή κλωστή που ενώνει το «πραγματικό» στόρι με το «φανταστικό» ακολούθησα για να διαβάσω τον «Λαβύρινθο του Πάνα», που όπως όλα τα καλά παραμύθια είναι διδακτικό κι έχει χάπι εντ, τουτέστιν το 99% των καλών πεθαίνουν αλλά, τέλος πάντων, την κάθαρσή σου την κερδίζεις με τον κόπο που απαιτείται.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ, middlesex

Κυριακή, Απρίλιος 1, 2007 - 10:26 μμ

Unputtdownable: είναι το βιβλίο που σε κάνει να σηκωθείς απ’το κρεβάτι μια άυπνη Τρίτη βράδυ στις τρισήμισι το πρωί και να μην μπορείς να σταματήσεις να το διαβάζεις παρότι έχεις εγερτήριο στις 6.40 για να πας στο σχολείο. Βλέπε, Middlesex του Jeffrey Eugenides (σελίδες: 529, χρόνος διαβάσματος: τέσσερις εργάσιμες μέρες).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Yossarian Lives!

Δευτέρα, Μαρτίου 26, 2007 - 9:09 πμ

Το ξεκίνησε ο Joseph Heller το 1953 και δημοσιεύθηκε τελικά το 1961 για να γίνει μεγάλο hit, από αυτά που θεωρούνται underground και καλά, περνούν από γενιά σε γενιά ως κομβικά σημεία της συλλογικής «εναλλακτικής» λογοτεχνικής συνείδησης, παρέα με άλλα της ίδιας συνομοταξίας, τύπου The Confederacy of the Dunces, the Catcher in the Rye, Farenheit 451 κοκ. Το ψιλοξεκίνησα κι εγώ χρόνια πριν αλλά οι πρώτες του σελίδες δε με κέρδισαν, ώσπου ήρθε και ωρίμασε η ώρα για να περάσω μια απολαυστική βδομαδούλα συντροφιά με το Catch 22.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ημερολόγιο ενός-προβλέψιμου-Σκανδάλου

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 19, 2007 - 10:26 μμ

notes-on-a-scandal.jpg

Τι λέτε; αρκούν δύο «μπομπάτες» ερμηνείες, βλ. εν προκειμένω της Τζ.Ντεντς & της Κ.Μπλάνσετ για να στηρίξουν ένα δεν – έγινε – και – τίποτα – κοινωνικό ταινιάκι τύπου «Το Ημερολόγιο ενός Σκανδάλου»;

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Το κορίτσι που γύριζε τις σελίδες ή «το γύρισμα» της βίδας

Κυριακή, Φεβρουαρίου 4, 2007 - 11:26 μμ

Δε θυμάμαι πού το διάβασα ότι, παρ’όσα κάνει η βιδωμένη Μελανί- και δεν κάνει και λίγα- κάπου μέσα σου τη δικαιολογείς γιατί η μεσοαστή σολίστα Αριάν της κατέστρεψε τη ζωή με την αναισθησία της στις εξετάσεις της πρώτης. Ε λοιπόν, εμένα εξαρχής μου φαινόταν αχώνευτη η δεσποινίς Μελανί, και κακορίζικη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


It’s party time, girls!

Τρίτη, Ιανουαρίου 30, 2007 - 10:05 μμ

drag_queen.jpg

Όταν ο sterna hirundo ξεκίνησε να συζητάει την ιδέα για ένα blog, δε φανταζόταν ότι ψήνοντάς με να γράψω κάνα post πού και πού τα αποτελέσματα θα ήταν αυτά που βλέπετε. Μήπως εγώ φανταζόμουν ξαφνικά τέτοιο κόλλημα; Τώρα πια ξεχύνομαι ασυγκράτητη και το θέμα είναι το θέμα, γιατί το γράψιμο από μόνο του είναι εθιστικό, αλλά σε αυτό θα αναφερθώ σε επόμενο post, κι όποιος αντέξει. Εκεί λοιπόν που χόρευα στο καθιστικό το Tim as a Brim των Faux Pas (κάτι αυστραλοί, προς post electro μεριά- sterna dear, πότε θα γράψεις καμία κουβέντα για τα παιδιά μπας και τους ακούσει και κανένας άλλος, που τ’αξίζουν κιόλας;), μια για να ζεσταθώ και λίγο για να ξερουχλιάσω, άναψε γλόμπος φωτεινός στην κεφαλή μου πάνω. Κι αν το American Hurrah ήταν ασυζητητί η πιο έντονη θεατρική παράσταση της χρονιάς που πέρασε, γιατί-μα γιατί δεν έχω πει κουβέντα για τη γροθιά – στο – στομάχι – και – τα – μάτια – να – ρολάρουν – σ’αστεράκια;;; Φασμπίντερ από το’να χέρι, Ζενέ από το άλλο, να με τραβολογούν φρενιασμένοι μέσα από το Barrio Chino της Βαρκελώνης με το ζακμπρέλιο Amsterdam να αχνοακούγεται στο πίσω πηγάδι του κεφαλιού μου, κι ύστερα να δυναμώνει, να δυναμώνει, να δυναμώνει και, λα βουαλά, προσγειώνομαι, πού αλλού;, στο Άμστερνταμ την ενδεκάτη βραδινή, 28/4/2006. Keizergracht στο προαύλιο της Westerkerk. Drag Queen Olympics, oh la la!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΣΚΑ, FALLIMENTO

Κυριακή, Ιανουαρίου 28, 2007 - 12:38 μμ

Ceci n’est-ce pas une critique

7 άντρες κουστουμάτοι σε παράταξη, με βήμα συντονισμένο σε ρυθμό ηχηρό, κινήσεις και λόγια επαναληπτικά, τα πρόσωπα μάσκες. Θυμίζουν έντονα χορό αρχαίας τραγωδίας, καθώς παρουσιάζεται η ιστορία της Πατρινέλας, μιας πόρνης στην Πάτρα, σε ανύποπτη χρονική στιγμή, που σκοτώνει το παιδί του εραστή της γιατί την εγκαταλείπει. Η πόρνη κρεμιέται στο κελί της, οι καρναβαλιστές Πατρινοί διαπομπεύουν το ομοίωμά της, το ομοίωμά της μιλά, οι πέντε άντρες υποδύονται την Πατρινέλα ο ένας μετά τον άλλο, ο έκτος είναι ο αφηγητής, ο έβδομος το ομοίωμα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »