#3

Παρασκευή, Δεκέμβριος 18, 2009 - 5:58 μμ

Shackleton – Three EPs

Σκοτεινό, σχεδόν ζοφερό και ταυτόχρονα αναζωογονητικό, με χαρακτηριστική την ανατολίτικη μυρωδιά της σήψης και σήμα κατατεθέν τα κρουστά, περίπλοκα και δυσανάβατα, δεν θα απασχολήσει ίσως για πρώτη φορά, καμιά πίστα κανενός club, θα βρει το δρόμο του όμως στα ακουστικά μας.

The Field – From Here We Go Sublime (2007)

Τίποτα το περιττό δεν υπάρχει εδώ στο βασίλειο του minimal, o Axel Willner πετυχαίνει την απόλυτη σύζευξη στιλιστικού και καλλιτεχνικού, σκαρώνει τις πιο πολύπλοκες συνθέσεις με τον πιο απλοϊκό τρόπο. Απλά μεγαλειώδες.

Advertisements

#5

Τετάρτη, Δεκέμβριος 16, 2009 - 10:57 μμ

The Field – Yesterday And Today

Βαριά η κληρονομιά του, μάλλον αξεπέραστου, From Here We Go Sublime δύο χρόνια πίσω στα 2007, τα σημαντικά εδώ είναι η πιστοποίηση του ονειρεμένου και ταξιδιάρικου ύφους σαν σήμα κατατεθέν πια, η απόδειξη της παρατεταμένα καλής φόρμας και η απίστευτη διασκευή στο Everybody’s Got To Learn Sometime των Korgis, ποτέ δεν πίστευα ότι αυτή του Beck θα ξεπεραστεί και μάλιστα τόσο σύντομα.

The White Stripes – Elephant (2003)

Ωμό, αυθόρμητο και παραβλέποντας το λίγο-πολύ αναμενόμενο hype, το Elephant βρίσκει το δίδυμο στα καλύτερά του. Ο ήχος είναι παλιομοδίτικος αλλά δεν ξεπερνάει τα όρια και καταφέρνει να παραμένει διαχρονικός.



Over The Ice

Τρίτη, Μαρτίου 25, 2008 - 11:17 πμ

The Field – From Here We Go Sublime

Κυριακή, Μαρτίου 2, 2008 - 5:16 μμ

From Here We Go Sublime

Δεν γίνεται…

Όταν συναντάς το μεγάλο, το ανεπανάληπτο, είναι τότε που θέλεις να σταματάει ο χρόνος, να μείνεις εκεί για πάντα. Το ξέρεις πως δεν γίνεται, αλλά μεγαλύτερη σημασία πάντοτε έχει τι θέλεις, όχι τι μπορεί να γίνει. Έτσι θα ήθελα να παγώσω τη μεγάλη στιγμή, να ζω για πάντα τα 6:28 λεπτά που άκουσα για πρώτη φορά το Mobilia, ή έστω τα 5:24 του A Paw In My Face, θέλω να λείπω όταν η οικειότητα που θα γεννήσει περιφρόνηση χτυπήσει την πόρτα, θέλω να μη συμβιβαστώ με τον ερχομό εκείνου του «άλλου επιπέδου» της σχέσης αλλά δεν γίνεται και το ξέρω καλά. Ως τότε θα ζω την έκσταση που με παραλύει, ακούγοντας μέρα-νύχτα, μέχρι από εδώ να μην πηγαίνουμε, τουλάχιστον, μαγευτικά.

mp3: Mobilia